تبليغاتX
ز گهواره تا گور دانش بجو

ز گهواره تا گور دانش بجو

کامپیوتر----> از جون ویندوز تا هک آدمیزاد!

جاوا درس بیستم و ششم

برای استفاده بهتر از مطالب به قسمت موضوعات "آموزش جاوا" برید.

قرار دادن یک کلاس درون کلاس دیگر

اگر چه هر برنامه جاوا معمولاً به عنوان یک کلاس در نظر گرفته می شود، در بسیاری از موارد ، یک برنامه ممکن است برای انجام کار خود به بیش از یک کلاس احتیاج داشته باشد. برنامه های جند کلاسه (multiclass)  از یک کلاس اصلی و چندین کلاس کمکی (helper class) تشکیل می یابند.

به عنوان مثال می توان یک اپلت جاوا را در نظر گرفت که در بخشی از رابط کاربر گرافیکی خود، عنوان متحرکی را نمایش می دهد.

برای تعریف کلاسهای کمکی در برنامه ای که به چندین کلاس تقسیم شده است، دو روش وجود دارد ، روش اول آن است که هر کلاس به صورا جداگانه تعریف می شود، مانند:

Public class wreakHavoc {

   String author=”Ignoto”;

 

    Public void infectfile( ) {

          virusCode vic=new virusCode(1024);

    }

}

class virusCode {

    int vsize;

 

    virusCode(int size) {

         vsize=size;

     }

}

در این مثال virusCode  به عنوان یک کلاس کمکی برای wreakHavoc به کار رفته است . کلاسهای کمکی اغلب در همان فایل مبدا .java که کلاس اصلی در آن واقع است ، تعریف می شوند. با کامپایل کردن این فایل مبدا، چندین فایل کلاس تولید خواهد شد .

 

روش دیگر برای تعریف کلاسهای کمکی آن است که آنها را درون کلاس اصلی قرار دهیم . در این حالت، کلاس کمکی یک کلاس درونی (inner class) نامیده می شود.

کلاس درونی ، بین آکلاد باز و بسته یک کلاس دیگر تعریف می شود، مانند:

Public class wreakMoreHavoc {

   String author=”Ignoto”;

  

   Public void infectFile( ) {

       virusCode vic=new virusCode(1024);

   }

  class virusCode {

        int vsize;

virusCode(int size) {

       vsize=size;

        }

   }

}

کلاسهای درونی را می توان مشابه سایر کلاسهای کمکی مورد استفاده قرار داد. تنها اختلاف آن است که کلاسهای درونی پس از کامپایل شدن، نام جدیدی دریافت می کنند که شامل نام کلاس اصلی آنها نیز می باشد

+ نوشته شده در  چهارشنبه 6 تیر1386ساعت 12:42 بعد از ظهر  توسط آقای مهندس داود  | 

جاوا درس بیستم و پنجم

برای استفاده بهتر از مطالب به قسمت موضوعات "آموزش جاوا" برید.

حوزه دید متغیرها درون یک متد

وقتی یک متغیر یا شیء را درون یکی از متدهای یک کلاس ایجاد می کنید، فقط درون همان متد می توانید از آن استفاده کنید. علت این امر، مفهومی است به نام حوزه دید متغیر (variable scope) .

حوزه دید ، بخشی از برنامه است که یک متغیر در آن وجود دارد. با خروج از این بخش ، دیگر نمی توان از آن متغییر استفاده کرد.

محدوده یک متغیر در برنامه با علائم { و } تعریف می شود. متغیری که بین این دو علامت ایجاد شده ، خارج از آنها نمی تواند مورد استفاده قرار گیرد .برای مثال جملات زیر را در نظر بگیرید:

 

If (numfile<1) {

   String warning=”no files remaining.”;

}

system.out.println(warning);

 

این مثال عملکرد صحیحی نخواهد داشت، چرا که متغیر warning درون آکلادهای مربوط به جمله بلوک if تعریف شده است که حوزه دید آن را مشخص می سازند. این متغیر خارج از آکلادها وجود ندارد و لذا متد system.out.println( )  نمی تواند از آن به عنوان یک آرگومان استفاده کند.

+ نوشته شده در  چهارشنبه 6 تیر1386ساعت 12:42 بعد از ظهر  توسط آقای مهندس داود  | 

جاوا درس بیستم و چهارم

برای استفاده بهتر از مطالب به قسمت موضوعات "آموزش جاوا" برید.

متدهای کلاس

متدهای کلاس نیز مانند متغیرهای کلاس، روشی هستند برای ایجاد کارکردهایی که با کل یک کلاس در ارتباطند، نه با شیء خاص از آن کلاس.

اگر متدی یک شیء خاص از کلاس را تحت تاثیر قرار ندهد، باید به صورت متد کلاس تعریف شود .مانند متد parseInt() از کلاس Integer . این متد برای تبدیل یک رشته به متغییری از نوع int به کار می رود مانند:

 

Int time=integer.parsInt(timetext);

برای تبدیل یک متد به متد کلاس، قبل از نام آن از static استفاده کنید ، مانند زیر :

 

Static void showVirusCount() {

     System.out.println(“there are”+virusCount+”viruses.”);

}

متد showVirusCount( )   یک متد کلاس است که مقدار این متغییر را نمایش می دهد و باید آن را توسط جمله ای به صورت زیر فراخوانی کنید:

Virus. showVirusCount( );

+ نوشته شده در  چهارشنبه 6 تیر1386ساعت 12:40 بعد از ظهر  توسط آقای مهندس داود  |